Wat kan ik doen aan natuurbrandpreventie? Moet ik wel wat doen? Hoe moet ik dat dan efficiënt doen? Allemaal vragen waar bos- en natuurbeheerders uit een groot deel van Nederlanderland mee te maken hebben en/of kunnen krijgen. Het 10-puntenplan risicobeheersing natuurbrand van Bosschap is ondertussen bij menigeen bekend. Maar de werkgroep natuurbranden van het Bosschap vindt het ook belangrijk dat er naast deze meer algemene tips, ook juist door beheerders praktische tips en trucs worden gewisseld. Daarom heeft de werkgroep zijn ervaringen met natuurbrand op papier gezet om zo een start te maken om deze met iedereen te delen. De werkgroep hoopt dat andere beheerders dit initiatief oppakken en ook hun ervaringen delen. Zodat het wiel niet steeds opnieuw moet worden uitgevonden. Natuurlijk zijn vragen en suggesties voor de werkgroep van harte welkom!
De werkgroep natuurbranden van het Bosschap bestaat uit:
Alfred Veltman – a.veltman@someren.nl (voorzitter werkgroep)
George Borgman – info@borgmanbeheer.nl
Eddie Nijenhuis – e.nijenhuis@natuurmonumenten.nl
Erik Klein Lebbink – e.kleinlebbink@staatsbosbeheer.nl
Hidde Posthuma – hidde.posthuma@pwn.nl
Ardo van Kampen – a.kampen@staatsbosbeheer.nl
Rino Jans - r.jans@bosgroepen.nl
Evelien Verbij – verbij@bosschap.nl (secretaris werkgroep)
Bijgevoegd:
•ervaringen met preventie en beheersing natuurbranden
10-punten plan risicobeheersing bos- en natuurbrand
•Praktijkadvies risicobeheersing bos- en natuurbrand
•Praktijkadvies pers bij calamiteiten
•Artikel uit Vakblad Natuur Bos en Landschap met interview Jan Assema en Hidde Posthuma
10 punten plan risicobeheersing natuurbranden BosschapUitgebreid Praktijkadvies risicobeheersing bos- en natuurbrand van het BosschapArtikel uit Vakblad Natuur, Bos en Landschap maart 2012 over ervaringen beheereders met natuurbranden in Bergen en SchoorlErvaringen uit de praktijk met preventie en beheersing van natuurbrandenPraktijkadvies pers bij calamiteiten - ook tips over omgaan met pers bij natuurbrandenNa lezen van de bijlagen valt me op dat het 10 stappenplan en het
praktijkadvies risicobeheersing op een aantal punten toch afwijken
van de "ervaringen". de "ervaringen" ogen actueler en sluiten iets meer aan op de praktijk.
Verder wordt er in mijn ogen teveel verwezen naar "lokale contacten met de commandant". In de meeste regio's bestaat de lokale commandant niet meer. Bovendien moet er ernstig rekening mee gehoduen worden dat in de droge tijden de lokale brandweer niet eens ter plaatse komt omdat deze al elders is ingezet. Dit geldt met name voor de regio's die natuurbrandbeheersing als specialiteit hebben en ook buiten de regio ingezet kunnen worden. Beter is om contact te laten opnemen met de regio. Die kan, als de regio zelf nog net zover is, altijd nog naar de lokale commandnat verwijzen, in andere gevallen kan het contact tussen eigenaar/beheerder en de brandweerregio er toe lijden dat het betreffende natuurgebied wordt opgenomen in de regionale natuurbrandbeheersingsplannen en daarmee dat specifieke terreinkennis, contactpersonen en kaarten regiobreed bekend worden, ook bij ploegen van verderop die ter plaatse moeten komen.
Het grooste nadeel van het advies om met de lokale commandant contact op te nemen is dat het averechts kan werken. Ik zit namens het Brabants Particulier Gondbezit in de werkgroep waarin natuurbeheerders samen met de Brandweer Midden en West-Brabant de "eigenaars-/beheerders"kant van natuurbrandbeheering regionaal af te kunnen stemmen (al zit ik tussen twee vuren omdat ik bij BMWB ook vrijwilliger ben). En dat valt, zeker bij particulieren ( maar ik heb het ook al gehoord van een grotere organisatie die veel lokale beheerders heeft), niet mee. Je loopt namelijk tegen beheerders aan die zeggen geen meerwaarde te zien omdat ze "al contact hebben met de lokale commandant want dat staat in het advies van het Bosschap". Vaak blijken de onderlinge contacten minder ver te gaan en minder mogelijkheden te bieden dan de regionale samenwerking biedt. Dergelijke verhalen zijn mij ook uit het land bekend.
Het stuk over een vertegenwoordiger (en aflossing daarvan) is erg nuttig, ook speerpunt van de aanpak in MWB. Men wil hier komen tot een systeem waarbij de meldkamer de contactpersonen bij brandmelding kan oproepen.
Met vriendelijke groet,
Jan de Constant Rebecque (jan@deconstantrebecque.nl)